Historia

Strona główna
Aktualności
Egzaminy
Oferta/Rekrutacja
Plan zajęć
Inspektor OD
Kalendarz
Dyrekcja
Nauczyciele
Szkoła
Internat
Dokumenty
Szwajcaria
Sukcesy
Uczniowie
Galeria
Historia
Przetargi
BIP

 

Historia szkoły

Patron szkoły

„W chłopie żyje i odradza się naród” (W. Witos)

 

Jubileusz 50 - lecia szkoły


Historia szkoły

         Sześćdziesięcioletnia historia Zespołu Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego im. Wincentego Witosa w Różańcu rozpoczęła się w roku szkolnym 1957/58 od utworzenia na terenie majątku dawnej dziedziczki Jagowdowej jednorocznej Szkoły Hodowlanej. Rok później powstała Szkoła Rolnicza I stopnia. Uczyło się w niej 35 uczniów zróżnicowanych pod względem wieku. Warunki nauki były bardzo trudne. Budynek szkoły był bowiem stary, pozbawiony elektryczności, mieściły się w nim sale lekcyjne, pomieszczenia internackie, mieszkania dla nauczycieli, a także stołówka, kuchnia i łazienka. Nauka odbywała się w systemie dwuzmianowym. Mimo trudnych warunków, uczniów przybywało. W związku z tym ówczesne władze oświatowe podjęły decyzję o utworzeniu w roku szkolnym 1965/66 Zasadniczej Szkoły Rolniczej i o budowie nowego budynku szkolnego, internatu, warsztatów oraz bloków mieszkalnych dla nauczycieli i innych pracowników szkoły. Zostały one oddane do użytku w roku szkolnym 1968/69. Wtedy także powstało 5 – letnie, a rok później 3 - letnie Technikum Rolnicze.  Nabór uczniów do szkoły z roku na rok był coraz większy. Uczyła się tu młodzież nie tylko z okolicznych wsi  i miasteczek, ale także z całego województwa, dlatego ofertę edukacyjną szkoły poszerzono wkrótce o Technikum Zaoczne.       

            W roku szkolnym 1978/79 powołano do życia Zespół Szkół Rolniczych, a w październiku 1988 roku jej  patronem  został  Wincenty  Witos. W  latach 90 – tych  oferta szkoły   poszerzyła się o: 4 – letnie licea zawodowe, 3 – letnie licea profilowane oraz studium policealne.                      

            W 2003 roku szkoła zmieniła nazwę na Zespół Szkół Agrotechnicznych i wprowadziła, zgodnie z założeniami reformy oświaty oraz z oczekiwaniami  młodzieży i lokalnego rynku pracy,  nowe kierunki kształcenia. 

          Obecnie szkoła kształci uczniów w czteroletnim technikum w zawodach: technik mechanizacji rolnictwa, technik żywienia i gospodarstwa domowego, w zasadniczej szkole zawodowej w zawodzie ogrodnik.            

            1 stycznia 2007 r. organem  prowadzącym szkołę został Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Dzięki wsparciu finansowemu ministerstwa w ostatnich latach, w szkole przeprowadzono wiele remontów i unowocześniono bazę dydaktyczną. Od 1 września 2009 r. placówka zmieniła nazwę na Zespół Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego im. Wincentego Witosa w Różańcu.

           Wszystkie dokonywane w ciągu kilkudziesięciu lat funkcjonowania placówki zmiany kierunków kształcenia i towarzyszące im wzbogacanie oraz systematyczne unowocześnianie bazy dydaktycznej, to wynik starań wielu dyrektorów oraz kilkunastu pokoleń nauczycieli. Dbali oni o stwarzanie młodzieży w szkole i w internacie możliwości rozwijania zainteresowań, talentów, spędzania czasu wolnego od nauki, np. organizowanie  wycieczek turystycznych, wyjazdów do kin i teatrów, imprez otwartych dla środowiska. Zaangażowanie kadry sprawiało, że ZSCKR był zawsze placówką wartą zainteresowania, otwartą na potrzeby uczniów i dopasowaną do wymagań współczesności, potrzebną w środowisku.

            Dzięki  odpowiedzialnej pracy dyrektorów i nauczycieli w pięćdziesięcioletniej historii naszej szkoły było wiele momentów, z których szczególnie jesteśmy dumni. Były  to sukcesy naszych uczniów w Olimpiadzie Wiedzy i Umiejętności Rolniczych i w innych konkursach przedmiotowych. Ich nazwiska widnieją na szkolnej tablicy laureatów. W nagrodę za te osiągnięcia, w 1985 r. szkoła nasza miała zaszczyt być organizatorem rejonowej Olimpiady Wiedzy i Umiejętności Rolniczych.

            Piękną kartę w naszych dziejach stanowi też III miejsce w Ogólnopolskich Igrzyskach Szkół Rolniczych w piłce siatkowej dziewcząt, które odbyły się w 1983r.

            Dumą napawa nas też fakt, że nasi absolwenci podejmują naukę na różnych kierunkach studiów: humanistycznych, ekonomicznych, pedagogicznych, technicznych. Odważnie konkurują na rynku pracy i zajmują odpowiedzialne stanowiska we władzach samorządowych oraz w różnego typu firmach państwowych i prywatnych.  Z powodzeniem prowadzą własne przedsiębiorstwa lub dzięki uzyskanym w szkole kwalifikacjom zawodowym i uprawnieniom przejęli zgodnie z wymaganiami UE gospodarstwa swoich rodziców. To dowód tego, że ZSCKR to placówka zapewniająca młodzieży solidne wykształcenie, dobre przygotowanie do dorosłego życia oraz jest przyjazna uczniom. Dotychczas mury naszej szkoły opuściło ponad 4600 absolwentów.


Jubileusz

 Zespół Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego w Różańcu to szkoła o wieloletniej, bogatej tradycji. 30 maja 2009 r. odbyły się obchody jubileuszu 50 lecia placówki. Wzięli w nich udział przedstawiciele władz ministerialnych i lokalnych, absolwenci i uczniowie szkoły, nauczyciele, pracownicy.

Poprzedzone długimi i starannymi przygotowaniami obchody jubileuszu rozpoczęły się mszą w pobliskim kościele. Następnie w sali gimnastycznej odbyła się część oficjalna uroczystości, na którą złożyły się wystąpienia: dyrektora szkoły, gości, przedstawicieli władz, a także część artystyczna.

Część artystyczną przygotowali uczniowie pod opieką p. Małgorzaty Ułanowskiej. Złożyły się na nią teksty wierszy, piosenek, przeplatane humorystycznymi komentarzami i anegdotami nawiązującymi do życia szkoły.

Całość zakończył występ grupy tanecznej, która zaprezentowała wiązankę tańców ludowych. Publiczność żywo reagowała na występy młodzieży, nagradzając ją gorącymi oklaskami.

Po części oficjalnej absolwenci udali się do klas na spotkania z wychowawcami, nauczycielami, kolegami. Zwiedzali szkołę i  internat, spacerowali po parku, oddawali się wspomnieniom. Po obiedzie w stołówce internatu te nieoficjalne spotkania kontynuowano. Wieczorem odbyła się kolacja połączona z wesołą zabawą.

 

                                                                                                                              Małgorzata Ułanowska


Wincenty Witos.

„Ten, który Polsce chłopów przywrócił” (Źródła: Piast 5, 11. listopada 45r.)

 

          Wincenty Witos ur. 21. I. 1874r. w Wierzchosławicach k. Tarnowa. Ukończył 4-klasową szkołę powszechną. Następnie zdobywał wiedzę jako samouk. Działalność polityczną rozpoczął w swojej wsi i powiecie. W 1905r. został wybrany do rady powiatu i gminy. W latach 1908-1931 był wójtem Wierzchosławic. Działał w chłopskich organizacjach gospodarczych. Od chwili powstania ruchu ludowego związany z SL a następnie z PSL. Od 1903r. w Radzie Naczelnej PSL. W 1908r. został posłem do Sejmu Krajowego we Lwowie, w  1911r. do parlamentu austriackiego.

            W 1914r. współtworzył PSL „Piast”, którego prezesem został w 1918r. i pełnił tę funkcję aż do chwili zjednoczenia ruchu ludowego 1931r. W okresie I wojny światowej gorący orędownik sprawy polskiej. U progu II RP przewodniczący Polskiej Komisji Likwidacyjnej – pierwszego, lokalnego rządu polskiego, powstałego w Krakowie 28. X. 1918r. W okresie II RP poseł do sejmu 1919r., 1922r., 1928r. i 1930r. Trzykrotny premier Polski w latach: 1920 – 1921, 1923, 1926. Po zamachu majowym J. Piłsudskiego 1926r. konsekwentny przeciwnik sanacji. Działał na rzecz powstania „Centrolewu”. Zwolennik jedności ruchu ludowego, a po jego zjednoczeniu jeden z przywódców Stronnictwa Ludowego. Po kilku latach niekwestionowany prezes SL. W następstwie antysanackiej działalności uwięziony i osadzony w twierdzy w Brześciu n. Bugiem. Oskarżony w „procesie brzeskim”. Skazany na 1,5 roku więzienia. 28. IX. 1933r. udał się na emigrację do Czechosłowacji, gdzie przebywał do 30.III. 1939r. Na Kongresach SL w 1935r. i 1938r. wybierany zaocznie Prezesem SL. Po zajęciu przez Niemcy Czechosłowacji powrócił do kraju. Uwięziony i następnie zwolniony na urlop zdrowotny. Po wkroczeniu wojsk niemieckich aresztowany 16. IX. 1939r. Przetrzymywany w Jarosławiu i w więzieniu w Rzeszowie, następnie w Berlinie, Poczdamie i Zakopanym. Od 1. III. 1941r. w areszcie domowym w Wierzchosławicach. 15. X. 1944r. potajemnie wywieziony z zamiarem przewiezienia do Londynu. Wyjazd ten nie doszedł do skutku. Po wyzwoleniu powrócił do Wierzchosławic. Aresztowany na kilka dni przez NKWD. W czerwcu 1945r. powołany na wiceprezydenta KRN. Był pierwszym prezesem PSL.

           31. X. 1945r. zmarł w szpitalu OO. Bonifratrów w Krakowie. Po manifestacyjnym pogrzebnie pochowany w rodzinnej wsi na cmentarzu parafialnym w Wierzchosławicach.

(Źródła: Słownik Biograficzny Działaczy Ruchu Ludowego)

 

„Nie ma sprawy ważniejszej niż Polska” (W. Witos)

„Chłop zachował w najgorszych chwilach ziemię, religię i narodowość. Te trzy wartości dały podstawę do stworzenia państwa” (W. Witos)

 


O Różańcu…

Czy wiecie, że 50o 20’ N, 22o 50’ E to współrzędne geograficzne naszej sielankowej wsi Różaniec? Miejscowość położona jest na południowym skraju gminy Tarnogród, nad rzeką Lubiją, w obrębie Płaskowyżu Tarnogrodzkiego. Bardzo łatwo tu trafić.

Historia wsi sięga roku 1550. W roku tym, staraniem Jana Kuźmy, któremu Zygmunt August dał przywilej osadniczy na prawie niemieckim z prawem karczowania lasów nad rzeką Lubiją, powstała mała miejscowość.  Od tamtego czasu wieś rozwijała się, przybywało jej mieszkańców.

            Szczególne miejsce w historii Różańca zajmują wydarzenia II wojny światowej. Wówczas, jeden z mieszkańców wsi - Jan Komosa pseudonim „Zora” - stworzył oddział wojskowy, który wszedł w skład Batalionów Chłopskich. Za swoje zasługi w ruchu oporu, Różaniec został odznaczony Krzyżem Partyzanckim.

            Różaniec, to nie tylko miejscowość z XVI – wiecznym czasem powstania i burzliwą historią, to przede wszystkim wieś z malowniczym pejzażem, sprzyjającym  relaksowi na łonie przyrody. Przy typowo rolniczym charakterze wsi, gdzie rozległe pola uprawne dają utrzymanie większości mieszkańców, Różaniec może się poszczycić funkcjonowaniem w jego obrębie Zespołu Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego, który jest najważniejszym ośrodkiem kulturalnym miejscowości. To szkoła z długoletnią tradycją, która mając na uwadze oczekiwania młodych ludzi i potrzeby rynku pracy, wprowadza nowe specjalizacje. Oferta edukacyjna szkoły jest więc stale uatrakcyjniana, a baza dydaktyczna unowocześniana.

            Różanieckie gospodarstwa, nowocześnie urządzone i zmechanizowane,  zgodne ze standardami UE i nastawione na rozwój, stanowią wizytówkę wsi, podobnie jak i szkoła ponadgimnazjalna, która będąc pod kuratelą Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, stała się nowoczesnym centrum kształcenia. Piękna okolica szkoły wraz z przyległym do niej parkiem, wspaniale utrzymanymi stawami, typowym dla tego miejsca zaciszem, sprzyja edukacji i wychowaniu młodzieży. Wypielęgnowane uczniowskimi dłońmi rabaty, owinięte bluszczem altany oraz parkowe ławeczki wśród zieleni, stanowią ulubione miejsca uczniów, którzy właśnie tu, po kilkugodzinnej pracy umysłowej, odpoczywają i oczekują na autobus.

            Dzięki oddaleniu szkoły od większych aglomeracji miejskich,  nie docierają do niej narkotyki, dopalacze i przemoc, a młodzi ludzie mają tu doskonałe warunki rozwoju intelektualnego, jak i spędzania czasu wolnego.

            Na przestrzeni lat mury tej szkoły opuściło wielu wykwalifikowanych rolników, którzy we własnych gospodarstwach wykorzystują wiedzę i umiejętności nabyte podczas nauki we wspomnianej placówce.

                                                                                                                               I.G.

   

 

 


Licznik odwiedzin strony   Ostatnia aktualizacja 17 czerwca 2019.                                         Aktualizacja: B. Jaworowska